ត្បូងជាវត្ថុរឹងពិសេសមួយប្រភេទមានតម្លៃ ឬជាថ្មអលង្ការដែលកើតឡើងពីធម្មជាតិ។ វាមានពណ៌ភ្លឺស្អាត និងរឹងមាំ ត្រូវបានគេយកទៅកែច្នៃ ធ្វើជាគ្រឿងអលង្ការ ដូចជា ចិញ្ចៀន ខ្សែក បូរ និងអ្វីៗផ្សេងៗ។
ត្បូងនៅកម្ពុជា ត្រូវបានរកឃើញ កែច្នៃ និងប្រើប្រាស់ជាគ្រឿងអលង្ការអស់រយៈពេលប្រមាណ ២០០០ឆ្នាំមកហើយ។ មិនមានការរុករកជាលក្ខណៈឧស្សាហកម្មធំណាមួយកើតមាននៅឡើយទេ។ ត្បូងភាគច្រើនត្រូវបានរុករកដោយកម្មករត្បូង ឬតាមរយៈគ្រួសារ និងសហគមន៍។
ប្រទេសកម្ពុជា មានរ៉ែត្បូងមានតម្លៃជាច្រើនប្រភេទ ដូចជា ត្បូងក្រហម(ruby) ,ត្បូងបឹងកាចាក់(sapphire) ,ត្បូងបៃតងខ្ចី (period) ត្បូងបៃតងខៀវ (aquamarine), ត្បូងស្វាយ(amethyst) ត្បូងទឹកឃ្មុំ(topaz)។ ត្បូងដែលមានតម្លៃថ្លៃជាងគេ គឺត្បូងទទឹម(ruby), ត្បូងកណ្តៀង(blue sapphire) , ត្បូងប៊ុត (yellow sapphire) និងត្បូងមរកត និងពេជ្រខ្មែរ ដែលមានភាពរឹងធុន និងការសឹក៩ចុច (ពេជ្រ១០ចុច)។
ត្បូងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា មាននៅខេត្ត ប៉ៃលិន រតនគិរី មណ្ឌលគិរី កំពង់ធំ តាកែវ និងព្រះវិហារ។ សព្វថ្ងៃខេត្តដែលមានត្បូងច្រើនជាងគេ គឺខេត្តរតនគិរី សម្បូរទៅដោយត្បូង zircon។
គូសបញ្ជាក់ដែរថា វិស័យត្បូងនៅកម្ពុជា នៅមានកម្រិតនៅឡើយ បើធៀបនឹងប្រទេសជិតខាង ដោយសារកម្ពុជា មិនទាន់មានសាលាបណ្តុះបណ្តាល ឬមហាវិទ្យាល័យសិក្សាអំពីប្រភេទត្បូង ដូចប្រទេសជិតខាងឡើយ ជាពិសេសទៅលើបច្ចេកទេសដុត និងច្នៃ។ បច្ចេកទេសដុត និងកែច្នៃត្បូងនៅកម្ពុជា ភាគច្រើនចេះតគ្នា ឬធ្វើតាមទំនៀមទម្លាប់បុរាណ ដែលមិនត្រូវតាមស្តង់ដារទីផ្សារក្រៅស្រុក៕
អត្ថបទដោយ៖ កណ្ណិការ
