ភ្នំពេញ៖ នាយករដ្ឋមន្ត្រីម៉ាឡេស៊ី លោក Anwar Ibrahim កំពុងប្រឈមនឹងប្រតិកម្មខ្លាំងពីភាគីតៃវ៉ាន់ បន្ទាប់ពីលោកបានបញ្ជាក់ថា លោកចាត់ទុកកោះតៃវ៉ាន់ជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសចិន និងបានលើកឡើងថា ការប្រើប្រាស់កម្លាំងអាចជាទំនួលខុសត្រូវរបស់រដ្ឋ ក្នុងករណីមានការប៉ុនប៉ងបំបែកទឹកដី។ ការលើកឡើងនេះបានបង្កើនភាពចម្រូងចម្រាសផ្នែកការទូត ហើយតៃវ៉ាន់បានព្រមានថា វាអាចប៉ះពាល់ដល់ទំនុកចិត្តនយោបាយ និងទំនាក់ទំនងធុរកិច្ចរវាងតៃវ៉ាន់ និងម៉ាឡេស៊ី។

លោក Anwar បានធ្វើការលើកឡើងនេះក្នុងបទសម្ភាសន៍ជាមួយសារព័ត៌មាន Al Jazeera ខណៈត្រូវបានសួរអំពីលទ្ធភាពដែលប្រទេសចិនអាចប្រើប្រាស់កម្លាំង ដើម្បីសម្រេចបាននូវការបង្រួបបង្រួមជាមួយតៃវ៉ាន់។ លោកបានបញ្ជាក់ថា លោកមើលឃើញតៃវ៉ាន់ជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសចិន ហើយបញ្ហានេះគួរតែត្រូវបានពិចារណានៅក្នុងបរិបទនៃគោលនយោបាយ «ចិនតែមួយ»។

នៅពេលត្រូវបានសួរថា តើលោកនឹងថ្កោលទោសប្រទេសចិនដែរឬទេ ប្រសិនបើទីក្រុងប៉េកាំងប្រើកម្លាំងប្រឆាំងនឹងតៃវ៉ាន់ លោក Anwar បានប្រៀបធៀបបញ្ហានេះទៅនឹងស្ថានភាពនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។ លោកបាននិយាយថា ប្រសិនបើខេត្តណាមួយរបស់ម៉ាឡេស៊ីព្យាយាមបំបែកចេញពីប្រទេស នោះលោកមានទំនួលខុសត្រូវក្នុងការការពារឯកភាពជាតិ។ នៅពេលត្រូវបានសួរថា ការការពារឯកភាពនេះអាចពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រើកម្លាំងដែរឬទេ លោកបានឆ្លើយថា «បាទ»។

រដ្ឋាភិបាលតៃវ៉ាន់បានប្រតិកម្មយ៉ាងឆាប់រហ័សចំពោះការលើកឡើងរបស់លោក Anwar ដោយចាត់ទុកថា ការអះអាងនេះមិនត្រឹមត្រូវ ហើយបានបង្ហាញការជំទាស់ជាពិសេសចំពោះការលើកឡើងដែលហាក់ដូចជាទទួលស្គាល់លទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់កម្លាំងប្រឆាំងនឹងតៃវ៉ាន់។ ក្រសួងការបរទេសតៃវ៉ាន់បានបញ្ជាក់ជំហររបស់ខ្លួនថា សាធារណរដ្ឋចិន ដែលជាឈ្មោះផ្លូវការរបស់តៃវ៉ាន់ គឺជារដ្ឋអធិបតេយ្យមួយ។ តៃវ៉ាន់អះអាងថា រដ្ឋាភិបាលនៅទីក្រុងតៃប៉ិ និងសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន មិនស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់គ្នាទៅវិញទៅមកឡើយ ហើយបានច្រានចោលការអះអាងរបស់ទីក្រុងប៉េកាំងដែលថា តៃវ៉ាន់ជាផ្នែកមួយនៃប្រទេសចិន។

ភាពចម្រូងចម្រាសនេះកើតឡើងនៅក្នុងបរិបទដែលស្ថានការណ៍នៅច្រកសមុទ្រតៃវ៉ាន់កំពុងមានភាពរសើប។ តៃវ៉ាន់កំពុងប្រឈមនឹងសម្ពាធយោធាកាន់តែខ្លាំងពីប្រទេសចិន ខណៈរដ្ឋាភិបាលតៃវ៉ាន់បានពង្រឹងសមត្ថភាពការពារជាតិ និងត្រៀមខ្លួនសម្រាប់លទ្ធភាពកើតមាននៃការរំខាន ឬជម្លោះនៅក្នុងតំបន់។ សម្រាប់អ្នករិះគន់មួយចំនួន ការលើកឡើងរបស់លោក Anwar មិនមែនជាបញ្ហាការទូតធម្មតារបស់ប្រទេសមួយផ្សេងទៀតនោះទេ ប៉ុន្តែពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងសំណួរដ៏រសើបថា តើអ្នកណាគួរមានសិទ្ធិកំណត់អនាគតរបស់តៃវ៉ាន់។

ក្រៅពីបញ្ហានយោបាយ អាជ្ញាធរតៃវ៉ាន់ក៏បានព្រមានថា សម្តីរបស់លោក Anwar អាចប៉ះពាល់ដល់ទំនុកចិត្តរបស់ក្រុមហ៊ុនតៃវ៉ាន់ ដែលកំពុងប្រតិបត្តិការនៅម៉ាឡេស៊ី ឬកំពុងពិចារណាវិនិយោគនៅក្នុងប្រទេសនេះ។ តៃវ៉ាន់គឺជាដៃគូវិនិយោគដ៏សំខាន់មួយរបស់ម៉ាឡេស៊ី ជាពិសេសក្នុងវិស័យគ្រឿងអេឡិចត្រូនិក ការផលិត និងឧស្សាហកម្មបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់។ ក្រុមហ៊ុនតៃវ៉ាន់បានពង្រីកសកម្មភាពអាជីវកម្មនៅទូទាំងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ហើយម៉ាឡេស៊ីបានក្លាយជាទីតាំងសំខាន់សម្រាប់ការវិនិយោគ និងការផលិត។

ការព្រមាននេះក៏បានជំរុញឱ្យមានការពិភាក្សានៅលើបណ្តាញសង្គម និងក្នុងចំណោមអ្នកវិភាគមួយចំនួនថា តើម៉ាឡេស៊ីគួរបង្ហាញជំហរច្បាស់លាស់បែបនេះលើបញ្ហាតៃវ៉ាន់ដែរឬទេ ខណៈប្រទេសនេះជាទូទៅបានព្យាយាមរក្សាវិធីសាស្ត្រការទូតដែលជៀសវាងការបើកចំហភាគីក្នុងជម្លោះភូមិសាស្ត្រនយោបាយដ៏រសើប។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រតិកម្មពីសាធារណជនតៃវ៉ាន់មិនមានលក្ខណៈដូចគ្នាទាំងអស់នោះទេ។ សង្គមតៃវ៉ាន់មានទស្សនៈនយោបាយចម្រុះ ហើយមានការខុសគ្នាផងដែរចំពោះទំនាក់ទំនងរបស់តៃវ៉ាន់ជាមួយប្រទេសចិនដីគោក។

អ្វីដែលធ្វើឱ្យការរិះគន់កាន់តែខ្លាំង គឺមិនត្រឹមតែការបញ្ជាក់ថាតៃវ៉ាន់ជាផ្នែកមួយនៃចិនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែការលើកឡើងរបស់លោក Anwar ថា កម្លាំងអាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ ក្នុងករណីមានការប៉ុនប៉ងបំបែកទឹកដី។ ចំណុចនេះបានធ្វើឱ្យភាពចម្រូងចម្រាសកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ បើប្រៀបធៀបនឹងការបញ្ជាក់ឡើងវិញអំពីជំហររបស់ម៉ាឡេស៊ីចំពោះគោលនយោបាយចិនតែមួយ។

ទោះបីមានប្រតិកម្មពីតៃវ៉ាន់ក៏ដោយ លោក Anwar មិនបានបង្ហាញសញ្ញាថា លោកមានបំណងដកការលើកឡើងរបស់ខ្លួននោះទេ។ លោកបានការពារជំហររបស់ខ្លួន ដោយបញ្ជាក់ថា ម៉ាឡេស៊ីបានប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគោលនយោបាយចិនតែមួយជាយូរមកហើយ ហើយជំហររបស់ប្រទេសនេះមិនបានផ្លាស់ប្តូរឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រទេសចិនបានស្វាគមន៍ការលើកឡើងរបស់លោក Anwar។ ទីក្រុងប៉េកាំងបានបញ្ជាក់ជំហររបស់ខ្លួនថា តៃវ៉ាន់គឺជាផ្នែកមួយដែលមិនអាចកាត់ផ្តាច់បានពីទឹកដីចិន ហើយបានកោតសរសើរនាយករដ្ឋមន្ត្រីម៉ាឡេស៊ីចំពោះការគាំទ្រគោលការណ៍ចិនតែមួយ។

ការវិវត្តនេះបានធ្វើឱ្យម៉ាឡេស៊ីស្ថិតនៅចំកណ្តាលនៃការជជែកដេញដោលដ៏រសើបនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីប៉ាស៊ីហ្វិក។ សម្រាប់តៃវ៉ាន់ បញ្ហានេះមិនមែនមានត្រឹមតែពាក្យសម្តីការទូតនោះទេ ប៉ុន្តែពាក់ព័ន្ធនឹងសិទ្ធិរបស់ប្រជាជនតៃវ៉ាន់ក្នុងការកំណត់អនាគតរបស់ខ្លួន។ សម្រាប់ម៉ាឡេស៊ីវិញ បញ្ហានេះពាក់ព័ន្ធនឹងការរក្សាតុល្យភាពរវាងទំនាក់ទំនងជាមួយចិន និងទំនាក់ទំនងសេដ្ឋកិច្ចជាមួយតៃវ៉ាន់ ព្រមទាំងដៃគូពាណិជ្ជកម្មសំខាន់ៗផ្សេងទៀត។ ខណៈសម្រាប់តំបន់ទាំងមូល ការលើកឡើងរបស់លោក Anwar បានរំលេចឡើងវិញនូវសំណួរដ៏ស្មុគស្មាញមួយថា តើអ្នកណាគួរមានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយចំពោះអនាគតរបស់តៃវ៉ាន់។

ប្រែសម្រួលដោយ៖ សុធា

ប្រភព៖