ការគិតច្រើនហួសហេតុ គឺជាទម្លាប់នៃការវិភាគរឿងរ៉ាវតូចតាចឬព្រឹត្តិការណ៍អតីតកាលឬអនាគតកាលម្ដងហើយម្ដងទៀតរហូតធ្វើឱ្យអ្នកធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពថប់បារម្ភនិងពិបាកក្នុងការសម្រេចចិត្ត។ ប្រសិនបើអ្នកចំណាយពេលភាគច្រើនរបស់អ្នកក្នុងការបារម្ភឬវិភាគរឿងដែលមិនអាចផ្លាស់ប្ដូរបាននោះអ្នកប្រហែលជាកំពុងជួបប្រទះបញ្ហានេះហើយ។
*វិធីសាស្រ្តសំខាន់ៗទាំង ៤ ដើម្បីជួយអ្នកឱ្យដោះស្រាយនិងបញ្ឈប់វដ្តនៃការគិតច្រើនហួសហេតុមានដូចជា៖
១. កំណត់ពេលវេលាជាក់លាក់សម្រាប់ការគិត
អ្នកមិនអាចបញ្ឈប់ការគិតបានទាំងស្រុងនោះទេប៉ុន្តែអ្នកអាចរៀនគ្រប់គ្រងវាបាន។ ជំនួសឱ្យការអនុញ្ញាតឱ្យគំនិតអវិជ្ជមានលុកលុយគ្រប់ពេលត្រូវអនុវត្តបច្ចេកទេស "កំណត់តំបន់ការគិត"។
-កំណត់ពេល ១០ ទៅ ១៥ នាទី ក្នុងមួយថ្ងៃ (ឧទាហរណ៍៖ ម៉ោង ៦:០០ ល្ងាច) ដើម្បីគិតនិងបារម្ភអំពីអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលរំខានអ្នក
-នៅពេលគំនិតអវិជ្ជមានកើតឡើងនៅខាងក្រៅពេលវេលាដែលបានកំណត់សូមប្រាប់ខ្លួនឯងថា៖ "ខ្ញុំនឹងរក្សាទុកគំនិតនេះសម្រាប់ម៉ោង ៦:០០ ល្ងាច"
-នៅពេលដល់ម៉ោងកំណត់ អ្នកអាចគិតឬសរសេរអ្វីៗដែលអ្នកបារម្ភបានប៉ុន្តែពេលផុតកំណត់អ្នកត្រូវតែបង្វែរអារម្មណ៍ទៅធ្វើសកម្មភាពផ្សេងទៀត
២. អនុវត្តន៍ការរស់នៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន
ការគិតច្រើនតែងតែផ្តោតលើអតីតកាលដែលបានកន្លងផុតទៅ (ការស្ដាយក្រោយ) ឬអនាគតដែលមិនទាន់មកដល់ (ការបារម្ភ)។ ការរស់នៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្នជួយឱ្យអ្នកភ្ជាប់ទៅនឹងអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅពេលនេះតែប៉ុណ្ណោះ។
-ដកដង្ហើមចូលជ្រៅៗ នៅពេលអ្នកចាប់ផ្តើមវិភាគច្រើនហួសហេតុ សូមឈប់មួយភ្លែត ហើយផ្ដោតលើការដកដង្ហើមរបស់អ្នក។ រាប់ពេលដកដង្ហើមចូល និងចេញយឺតៗរយៈពេល ៥ ដង។
-ប្រើញ្ញាណទាំង ៥ មើលជុំវិញខ្លួនអ្នក ហើយកត់សម្គាល់ ៥ យ៉ាងដែលអ្នកអាចមើលឃើញ ៤ យ៉ាងដែលអ្នកអាចប៉ះ ៣ យ៉ាងដែលអ្នកអាចឮ ២ យ៉ាងដែលអ្នកអាចធុំក្លិន និង ១ យ៉ាងដែលអ្នកអាចភ្លក់។
៣. ផ្លាស់ប្ដូរ "ការគិតវិភាគ" ទៅជា "ការដោះស្រាយបញ្ហា"
ការគិតច្រើនជារឿយៗជាប់គាំងនៅដំណាក់កាលវិភាគ ប៉ុន្តែគ្មានសកម្មភាពអ្នកត្រូវបង្វែរគំនិតបារម្ភទៅជា ជំហានដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្ដែង។
-សរសេរពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងបារម្ភខ្លាំងបំផុត (ឧ. "ខ្ញុំបារម្ភខ្លាចខ្ញុំប្រឡងធ្លាក់")។
-សរសេរសកម្មភាពតូចៗ ៣ ដែលអ្នកអាចធ្វើដើម្បីកែលម្អស្ថានភាពនោះ (ឧ. ១. រៀបចំផែនការរៀនបន្ថែម ១ ម៉ោងរៀងរាល់យប់ ២. ជួបសួរគ្រូដើម្បីសុំដំបូន្មាន ៣. ធ្វើលំហាត់សាកល្បងមួយសំណុំ)។
៤. ទទួលស្គាល់ភាពមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់ខ្លួនឯង
មនុស្សដែលគិតច្រើនហួសហេតុច្រើនតែមានស្តង់ដារខ្ពស់ចំពោះខ្លួនឯងឬខ្លាចការបរាជ័យខ្លាំងពេកការព្យាយាមធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងឱ្យល្អឥតខ្ចោះគឺជាប្រភពដ៏ធំមួយនៃការគិតច្រើន។
-រំលឹកខ្លួនឯងថាគ្មាននរណាម្នាក់ល្អឥតខ្ចោះនោះទេ ហើយការធ្វើខុសគឺជាផ្នែកមួយនៃការរៀនសូត្រ
-ពេលធ្វើការងារអ្វីមួយសូមសម្រេចចិត្តថា "តើនៅពេលណាដែលការងារនេះគ្រប់គ្រាន់ហើយ?" (ឧ. ខ្ញុំនឹងធ្វើកិច្ចការនេះឱ្យបាន ៨០% ល្អ ហើយខ្ញុំនឹងឈប់វិភាគវា)
-ឈប់ប្រៀបធៀបខ្លួនឯងទៅនឹងអ្នកដទៃនៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមព្រោះការប្រៀបធៀបនាំឱ្យមានការវិភាគអវិជ្ជមាន
សរុបជារួមមកគឺការបញ្ឈប់ការគិតច្រើនហួសហេតុមិនមែនជារឿងដែលអាចធ្វើបានភ្លាមៗទេ វាទាមទារការអនុវត្តន៍ជាប់លាប់។
អត្ថបទ៖ សុធា
